iJorg

Google probeert op allerlei manieren het web sneller en sneller te maken. Nu heeft Google een speciale snelheids pagina op Youtube geactiveerd, wat de download snelheid meet van je computer als je filmpjes aan het kijken bent.

Het mooie hiervan is dat deze service een historie bij houdt en de data vergelijkt met andere Youtube gebruikers zodat je een grafiek krijgt te zien met de snelheid van je huidige locatie, je internet provider gemiddelde, je stad, provincie, land en wereldwijd het gemiddelde.

Gezien de grafiek hoef ik volgens mij ook niet te klagen. Wereldwijd een gemiddelde van 2,91 Mbps ten opzichte van mijn 9,81 Mbps is toch niet verkeerd. Als land staan we ongeveer gelijk met de gemiddelde snelheid van Japan. Ook is er nu voortaan bij verschillende video’s  de mogelijkheid om real-time de download snelheid te volgen.

Met al deze data die Google nu openbaar maakt is het makkelijk om te zien wat de gemiddelde zijn en of je daar onder valt en eens moet gaan klagen bij je ISP. Tijd om de concurrentie op te schroeven en om weer eens wat snelheidsontwikkelingen door te voeren.

Het lijkt wel of de mannen van Google niet stil kunnen zitten. Want weer is er nieuws te melden over de bezige bij. Ditmaal een overname die goed past bij Google Buzz; Aardvark wordt voor 50 miljoen dollar ingelijfd.

Aardvark is een startup opgezet door een paar voormalige Google medewerkers en concentreerd zich op het koppelen van verschillende sociale kanalen om zo snel mogelijk antwoord te krijgen op vragen die je stelt. In feit vormt Aardvark al je vrienden uit je verschillende sociale connecties om tot een grote vraagbaak waar jij vragen kunt stellen maar ook kunt beantwoorden van andere.

Het is dan ook interessant om te kijken wat Aardvark nu biedt wat Google goed kan gebruiken. Je komt dan uit op een tweetal zaken:

Vraagstelling Inzicht; met alle data van Aardvark kan Google nog beter inzicht krijgen in hoe vragen gesteld worden en beantwoord worden door mensen, zodat ze dit zelf toe kunnen passen in hun zoek algoritmes.

Sociale Locatie Matching; Doordat mensen vragen gaan beantwoorden komen er gegevens naar boven over welk onderwerp mensen in je sociale cirkel kennis hebben. Op deze manier kan je in de toekomst gerichter vragen stellen maar creëer je ook een knowledge van de kennis van mensen en op welk vlak je zoek resultaten kan tunen van beginners antwoorden tot gevorderden uitleg. Niet alleen dat, maar ook de locatie van een persoon kan hier van invloed zijn.

Aangezien Aardvark al aardig gebruik maakt van de Google infrastructuur (Google Talk) en dat alles is opgezet door voormalige medewerkers van Google, zal de integratie met Buzz niet zo’n lange tijd op zich laten wachten.

Met het vandaag aangekondigde plan van Google om glasvezel aan huis te gaan leveren aan minimaal 50.000 (maar het liefst 500.000) Amerikaanse Huishoudens heeft Google een volgende cruciale stap gezet zichzelf compleet onafhankelijk te maken van de standaard Internet infrastructuur en alle partners die je hier voor nodig hebt.

De bedoeling is dat Google fiber-to-home verbindingen gaat neerleggen die een snelheid hebben van 1 gigabit per seconde (131 Megabyte per seconde). Dit is 100 keer zo snel als de nu gebruikelijke aansluitingen in Amerika. Voor Google is dit een test om te zien wat voor soort applicatie er mogelijk zijn over zulk soort snelheden en om te zien wat voor infrastructuur mogelijkheden er op deze manier mogelijk zijn.

Als je echter wat verder kijkt dan de aankondiging zie je echter een ontwikkeling die voor Google van cruciaal belang kan zijn. Op bijna alle onderdelen van het infrastructuur gedeelte wordt Google onafhankelijker en onafhankelijker.

Waar het al begon met het bouwen van eigen servers 13 jaar geleden met de eerste Google servers, zijn de ontwikkelingen die Google doet op het gebied van eigen datacenters ook al gigantisch. Scheepscontainers vol met eigen gebouwde hardware op een eigen software kernel zorgen dat de processor en opslag kracht al compleet in eigen handen is (en met 1,2 miljoen servers is dat natuurlijk erg prettig).

De locatie van alle 36 datacenters van Google is ook zeer strategisch gedaan; een combinatie van het afdingen van belastingvoordeel, goedkope energie, dark fiber beschikbaarheid en afstand tot internet knooppunten maakt dat Google processor en  opslag capaciteit wereldwijd beschikbaar heeft op cruciale knooppunten.

Alle dark fiber (glasvezel wat is aangelegd in de hoogtij dagen en nu niet meer gebruikt wordt in verband met overcapaciteit) die Google door de jaren heen heeft opgekocht zorgt al voor een gigantische kostenreductie van de bandbreedte die gebruikt wordt. Niet alleen dat, maar bij het ontwikkelen van nieuwe services hoef je op deze manier niet meer het kostenplaatje hiervan mee te nemen en kan je gigantische dingen doen die andere bedrijven anders bakken vol met geld kosten (Denk alleen maar eens aan de bandbreedte die benodigd is voor Youtube)

Een eigen wereldwijd gekoppeld netwerk van 1,2 miljoen servers en 36 datacenters, gekoppeld op een manier of alles in 1 serverruimte staat. Neem daarbij dan ook nog eens het feit dat de Google bots van alle website lokale kopieën maakt en al deze informatie opneemt in hun eigen database, dan is het plaatje snel gemaakt dat wanneer je op dit Google netwerk rechtstreeks kan inprikken je een gigantisch snel en betrouwbaar privé internet hebt gecreëerd.

De gratis wireless dienst van Google in hun eigen stad Mountain View was de eerste mogelijkheid om rechtstreeks in te pluggen op dit netwerk. Nu met het project op 1gb/s glasvezel bij huishoudens binnen te brengen voor dezelfde prijs als waar je normaal 10mb/s  voor zou krijgen pakt Google de volgende stap.

Het waarom is voor Google natuurlijk duidelijk; steeds meer controle over het complete proces om zo sneller en meer relevante informatie te kunnen verzamelen en deze te combineren tot oplossingen die geld op kunnen leveren. Het zal me dan ook niet verbazen als de gebruikers van dit fiber-to-home  project alleen toegang kunnen krijgen tot dit netwerk als ze gebruik maken van een speciale versie  van Google Chrome, die alleen maar verbinding maakt met de DNS servers van Google, en dat je default alleen maar Google en Gmail kan gebruiken als zoek en mail oplossingen. Vanuit een business perspectief is Google fantastisch bezig. Het blijft de vraag of de consumenten het gratis prijskaartje van Google prefereren boven een stuk privacy opgaven wat ze doen richting Google.

Meer informatie over het fiber-to-home project in de video hieronder en op deze website.

En daar is ie dan; Google Buzz. Het was duidelijk dat het er aan zat te komen en Google heeft geleverd waar ik op zat te wachten. Voor de insiders; de vervanger van Friendfeed is binnen. Voor de mensen die nog geen benul hebben van de mogelijkheden van Friendfeed; een tool waarmee je je digitale leven kan combineren tot een centrale hub.

Dat is in ieder geval de doelstelling van Google met Buzz. De versie die nu gelanceerd wordt maakt dit zeker nog niet compleet waar, maar het legt wel een basis voor de toekomst die er zo wel heel veelbelovend uitziet. Het mooi van Google Buzz is namelijk dat we niet weer een nieuwe GUI voorgeschoteld  krijgen maar dat het geheel geïntegreerd is met Gmail, waardoor je meteen een userbase krijgt van 175 miljoen mensen wereldwijd. Niet verkeerd als startend sociaal netwerkje.

In de kern is Buzz eigenlijk niets anders dan een stroom van status updates, foto’s, links en video’s van je vrienden. Je kan deze items ‘like’en en er commentaar op geven. Al gebruik je Flickr, Picasa, Google Reader of Twitter dan kan je deze zelfs compleet importeren in je stroom aan updates. Buzz geeft dan ook nog eens mogelijke interessante updates van andere aan gebaseerd op je vrienden hun activiteit.

Buzz moet ook het signaal in de ruis naar boven kunnen halen zodat de laatste teennagel lak sessie van je zus of de welterusten berichten van andere uit de stream gelaten worden. Zaken die voor jouw interessant zijn moeten uiteindelijk naar boven komen in een systeem dat hoe meer je het voert, meer op je aanpast.

Google zet met Buzz ook gelijk hoog in op de mobiele markt en gaat rechtstreeks de concurrentie aan met Foursquare en Yelp. Een status update vanuit je mobiel naar Buzz toe geeft de mogelijkheid om meteen je locatie mee te sturen en niet op een Google Latitude manier, maar op een echte plaats omschrijving manier (die weer fantastisch gekoppeld is met de Google Places pagina’s die er inmiddels al vele miljoenen van zijn). Het mooie is ook dat Buzz ook als een layer werkt binnen Google Maps op je Android telefoon. Je ziet zo gelijk updates van andere Buzz gebruikers die bij jouw in de buurt zijn gedaan. Zie de video hier beneden voor meer info.

Buzz geeft ook een nieuwe manier van privacy instellingen. Door gebruik te maken van Google contacts en de groepen die daar in staan kan je kiezen om private updates te sturen naar selectieve mensen, of om deze gewoon publiek (en dus ook zoekbaar voor Google) deze te laten zien.

Een gemis is natuurlijk nog dat je geen updates vanuit Buzz kan versturen naar Twitter, maar alleen vanuit Twitter deze kan binnen halen. Dit wordt echter op korte termijn al opgelost als we het zo mogen geloven. Een veel groter gemis is natuurlijk het absoluut weg blijven van een connectie met Facebook. Tijdens de persconferentie werd dit onderwerp aardig weggepraat, maar feit is dat een social netwerk met 400 miljoen leden, welke niet gekoppeld zal zijn aan Buzz, een groot gemis gaat zijn! Gezien de open standaarden en mogelijkheden verwacht ik echter op termijn hier wel oplossingen voor, het is alleen jammer dat dit nu zo dood gezwegen wordt.

Google maakt flink gebruik voor het voeren van data van je vrienden en van jezelf van je Google Profile. Deze is nog steeds niet duidelijk te vinden binnen dit geheel, maar al ga je Buzz gebruiken wordt dit wel als absolute must gezien om deze te updaten en bij te houden.

Het is duidelijk dat de Buzz ontwikkelaars goed naar Wave hebben gekeken en daar hun inspiratie vandaan hebben gehaald. De real-time integratie binnen Gmail is schitterend opgezet. Het blijft de vraag of veel mensen dit nu gaan gebruiken. Waar Twitter succesvol is door de eenvoud van 140 karakters, is de vraag of al deze opties binnen Buzz nu wel weer voor een succes gaan zorgen. Sociale pogingen van Google in het verleden (Orkut, Dodgeball, etc) hebben tot nu toe nog niet voor succes gezorgd.

Met de bekende Gmail GUI van Google en alle uitbreidingen die hierover heen gelegd worden door Google is het duidelijk dat Gmail steeds meer als unified communication center gezien wordt. Met uitbreidingen zoals Buzz, Wave en Voice krijgen we een prachtige cockpit waarin je gelijk kunt communiceren en komen we misschien ooit eens af van het feit dat ik een mailtje van hyves krijg dat ik een krabbel heb gekregen en dan een andere website moet gaan bezoeken om daar het berichtje te lezen.

Onderstaande video geeft meer inzicht en de mogelijkheden van Buzz. Wat denk je ervan? Ga je het gebruiken? Voor en nadelen?

Het laatste nieuws in het geruchten circuit is dat Google nu ook bezig zou zijn een tablet computer te maken. Een concurrent voor het Apple gerucht met de naam iSlate.

Samen met HTC zou Google bezig zijn een ultieme tablet in elkaar te zetten. Dat de twee goed met elkaar overweg kunnen blijkt wel uit de Google mobiel die over 2 dagen naar verwachting uitkomt, de Nexus One.

Voor Google is dit natuurlijk DE manier om het Google Chrome OS in handen te laten komen van de consument, precies de plek waar ze willen concurreren met Microsoft en zijn Windows. Al win je de consument, dan volgt de rest vanzelf.

Sceptici gaan er nog steeds uit dat Google nooit zelf de Hardware in zou gaan, omdat die de relaties met de verschillende hardware makers op het spel zou zetten. Echter als ze het op de manier doen zoals ze nu doen met de Nexus One telefoon, dan is het introduceren van een Google Tablet absoluut een goede strategische keuze.

Wat denk je? Zullen we ooit de Google Tablet gaan zien? Of blijven het allemaal geruchten…

Google moet gedacht hebben dat nu ze toch bezig zijn de wereld te veranderen, een eigen programmeertaal ook geen kwaad kan. Zie hier de geboorte van Google Go. Vorige week al aangekondigd en na wat bestuderen ben ik behoorlijk onder de indruk van de mogelijkheden die deze nieuwe taal geeft.

Waar Google altijd stuurt op efficiëntie om zoveel mogelijk snelheid te behalen en daardoor een zo goed mogelijke user experience te laten plaats vinden, is dus een snelle taal nodig. In de afgelopen 10 jaar is er veel veranderd met betrekking tot computing en het web, maar de taal bleef tot op heden aardig het zelfde.

Google Go is een open source programmeer taal die probeert om snelheid en performance te combineren. Gebaseerd op de C programmeer familie en gecombineerd met Python (de meest gebruikte taal die Google voor haar eigen web apps gebruikt) en de Pascal/Modula/Oberon familie.

Voor meer informatie kijk eens naar onderstaande video van bijna een uur die je precies uitlegt wat het nu allemaal inhoud. Geen zin om te kijken maar wel om te programmeren, ga naar de Go handleiding en schrijf ze!

Al verschillende keren heb ik geschreven over een van mijn favoriete software huizen, Aviary. Al een tijd geleden brachten ze een prachtige plug-in uit voor Firefox om met een druk op de knop een screenshot te maken van het zichtbare deel van je browser en deze te bewerken in hun image editor online.

Aangezien ik de combinatie van Firefox en veel plugins nooit zo zag zitten en het laatste jaar eigenlijk alleen maar in de Google Chrome browser werk, was het toch wel jammer dat sommige zaken nog miste. Maar gelukkig is de Chrome Extensie winkel bijna officieel open en kunnen we gaan installeren.

Momenteel gebruik ik al een RSS, Google Reader en Gmail plug-in in Chrome om makkelijk info te krijgen over die drie zaken. En gelukkig heeft Aviary hun bekende Firefox plug-in ook in Chrome beschikbaar gemaakt en het werkt als een trein zonder dat het nu meteen weer traag gaat worden.

Na het installeren van de plug-in kan je op een knop duwen langs je adresbalk en zo een van de producten uit de Aviary selecteren. De bovenste knop zorgt er echter voor dat je een plaatje maakt van je huidige scherm in je browser en deze in een paar seconden opent in Aviary’s beeld bewerking software. Daarna kan je het plaatje bewerken en opslaan onder je Aviary account, of nog makkelijker meteen opslaan op je desktop. Voor mij een ideale tool omdat ik veel gebruik maak van printscreen van zaken die in mijn browser staan.

Het is duidelijk dat Chrome Extensies voor de grote doorbraak van Google Chrome gaan zorgen. Als Google nu ook eens zou zorgen dat je alle instellingen inclusief welke extensies je hebt geïnstalleerd nu online op kon slaan onder je account zodat je op elke pc je browser hetzelfde zou kunnen houden, dan zaten we helemaal in de wolken.

Het is zover! Google Chrome OS is beschikbaar gesteld. En hoewel we nog geen Netbooks met kerst in de winkel zullen zien liggen met het nieuwe OS erop, heb ik het zelf nu draaiend op mijn EEE netbook via een virtual machine.

Er zijn, net zoals met de browser versie, twee versies van het OS. Het eerste is het open source project Chromium OS. Alle source files zijn vanaf nu hier te downloaden, en het Chrome team zal zelf ook updates hierop blijven maken.

De versie die door Google uitgegeven wordt zal pas over een jaar beschikbaar zijn en waarschijnlijk op iets heel anders lijken dan wat we nu tijdens de demo te zien hebben gekregen.

Een van de belangrijkste onderdelen van het Chrome OS is snelheid. Het OS draait alleen vanaf solid state storage (SD card, USB of SSD harddisks) en dit helpt natuurlijk al aanzienlijk qua boot tijd. Echter tijdens de demo ging het zover dat je vanaf het moment dat je de machine aanzet tot aan login scherm slechts 7 seconden duurde.

Elke applicatie die draait onder het OS is eigenlijk een web applicatie. Lokaal wordt er geen data opgeslagen buiten de cache, alles zit in de cloud. Panels die over de browser heen kunnen liggen zorgen voor de overliggende Windows die bijvoorbeeld een chatbox mogelijk maken of een muziekspeler.

Lokale data benaderen kan via de ingebouwde file browser die in het Chrome OS zit. Ook dit gebeurt weer via een web applicatie. Zelfs het openen van een Excel sheet via Microsoft Skydrive in een webap van Excel werkt perfect. De ingebouwde video speler zorgt voor de rest.

Er zijn nu een aantal uren voorbij en de eerste VMWare image is al te downloaden en op te starten op je eigen PC zodat je zelf kan spelen met het nieuwe OS. Het wachten is op de developers die het niet kunnen laten om bootable versies op je SD card of USB stick te maken zodat je echt native het OS kunt laden. Kan je gelijk harddisk in de vuilnisbak gooien.

De komende dagen kom ik vast nog wel een paar keer terug op ontwikkelingen met betrekking tot het Chrome OS. Nu ga ik weer snel verder spelen. Voor meer inhoud en informatie kijk eens naar de drie video’s hieronder die heel wat meer inhoud en duidelijkheid geven.

Google is helemaal bezeten van snelheid. De Google Chrome browser rent rondjes om Internet Explorer en Firefox, maar dat is blijkbaar nog niet genoeg. Buiten de desktop snelheid wordt er nu ook gekeken naar een manier om web content sneller en beter te transporteren door middel van een protocol met de naam SPDY, kort voor SPeeDY.

SPDY is een toegevoegd protocol aan HTTP die sommige functies overneemt en verbeterd. In test omgevingen haalt SPDY al een 60% snelheidswinst met het binnen halen van de top 25 websites op het web. Een behoorlijke verbetering dus.

De verbetering die gemaakt wordt heeft niets te maken met het optimaliseren van je website, maar met het aanpassen van je webserver en cliënt. Op deze manier heeft de website bouwer geen last van weer nieuwe standaarden en toevoegingen en hoeven alleen op webserver en browser niveau add-ons geplaatst worden. De SPDY Chrome source code is al te downloaden, en de webserver software volgt snel.

Op drie vlakken neemt SPDY het over van HTTP en zorgt daar voor concrete verbeteringen:

Multiplexed requests – Oftewel het mogelijk maken om over een enkele SPDY connection meerdere connecties tegelijkertijd uit te sturen. Op deze manier wordt de efficiëntie van TCP veel hoger ten opzichte van het standaard protocol waar een request uitgestuurd wordt en afgehandeld moet zijn voordat je aan je volgende request begint.

Geprioriteerde requests – Clients kunnen aangeven welke resources als eerste afgeleverd moeten worden. Dit zorgt ervoor dat het netwerk niet vol loopt met niet-kritische resources op het moment data een kritieke resource bezig is binnen gehaald te worden.

Gecomprimeerde headers – In de HTTP headers zit gigantisch veel overbodige data. Door het comprimeren van deze informatie krijg je een veel lagere latency en minder gebruik van bandbreedte in vergelijking met de standaard HTTP versie. Wetende dat het binnen halen van een website ongeveer 50 tot 100 requests nodig heeft met elk hun eigen header, kan er nogal wat winst op dit vlak gehaald worden.

Het is zondag en gezien het lijstje aan schrijfwerk wat ik er vandaag al op heb zitten ga ik het simpel houden. Google Wave is alweer een week of 6 als Beta editie beschikbaar en er mee spelen en experimenteren is allemaal erg leuk. Dus we gaan eens experimenteren!

Gezien de hoeveelheid invites die ik vandaag weer erbij heb gekregen en mijn naburige kenniskring allemaal is voorzien van invites, waar ze vervolgens weinig mee doen, zoek ik nu wat echte nerds die een invite willen. Ik heb hier 15 invites liggen en wil jullie graag deelgenoot maken hiervan.

Hoe krijg je  een invite?

1. Je schrijft Nederlands
2. Laat een comment achter bij dit artikel
3. Doe mee met het social wave experiment door gezamelijk met alle 15 mensen die een invite krijgen een review te schrijven in wave OVER wave wat ik daarna op deze site publiseer.

Interesse? De eerste 15 ontvangen zo snel mogelijk hun invite!